รักกันเมื่อสายไป 2jae 09

รักกันเมื่อสายไป 09

               ริมฝีปากหนาขบเม้มหนักจนได้กลิ่นคาวเลือดออกมาจากปากของยองแจ แต่เขาเองก็ไม่ได้มีทีท่าว่าหยุดหรือผ่อนแรงลงแต่อย่างใด

                "อึกก...อื้อออ" ยองแจเริ่มรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออกยามที่ร่างสูงกดจูบลงมาอย่างเอาแต่ใจ เขาไม่สามารถต้านทานคนตัวโตกว่าได้เลยแม้แต่น้อย ร่างสูงเองก็เหมือนจะรับรู้ได้ว่ายองแจเริ่มหายใจไม่ออก เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นซอกคอขาวของยองแจแทน

                "อ๊ะ! จะ...เจ็บ! ปล่อยนะ!" ยองแจร้องออกมาด้วยความเจ็บ เนื่องจากร่างสูงขบเข้าที่ซอกคออย่างเต็มแรงจนยองแจรู้สึกเจ็บแสบไปหมด

                คนตัวเล็กพยายามสะบัดหน้าเพื่อที่จะหนีสัมผัสของแจบอม แต่ยิ่งเขาสะบัดหน้ามากขึ้นเท่าไหร่ ก็เหมือนกับว่าเป็นการเปิดโอกาสให้แจบอมได้เล่นสนุกกับซอกคอขาวของเขาได้มากขึ้นเท่านั้น

                "อ๊ะ...อื้ออ"

                ยองแจพยายามเม้มปากตัวเองแน่น เพื่อไม่ให้ส่งเสียงน่าเกลียดเล็ดรอดออกไป ยามที่แจบอมกำลังเล่นสนุกที่ยอดอกของตนเอง

                "ร้องออกมา! ทำไม? หรือว่าจะเก็บเสียงเอาไว้ร้องให้มันฟังหรือยังไง? อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะทนได้สักกี่น้ำ!"

                           ฟึ่บ!

                แจบอมพูดจบก็กระชากกางเกงที่ยองแจสวมอยู่ในตอนแรกหลุดร่วงลงไปกองอยู่ที่พื้น และในตอนนี้ร่างกายของยองแจไม่มีเสื้อผ้าชิ้นใดปกปิดอยู่อีกต่อไปแล้ว

                "ฮึกก..."

                           กึก

                แจบอมชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงสะอื้นหลุดออกมาจากปากของอีกฝ่าย ราวกับสติทุกอย่างของเขาคืนกลับมาอีกครั้ง

                "ยองแจ...ฉัน..."

                "เอาสิครับ ฮึกก...ทำ...ทำเลยสิ! อยากทำอะไรก็ทำเลย...ผมห้ามอะไรคุณไม่ได้อยู่แล้วนี่" ยองแจตอบออกมาทั้งที่ไม่ได้หันกลับมามองหน้าของแจบอมด้วยซ้ำ

                "ยองแจ..."

                "ไม่ต้องหวงหรอกครับ ผมจะไม่ถือโทษโกธรอะไรคุณ ถ้าคุณต้องการเพียงแค่ร่างกายของผม คุณก็ทำมันเลย เพราะผมเอง...ก็จะไม่มีวันยกหัวใจของผมให้คนอย่างคุณเหมือนกัน!"

                "หึ...รักมันมากใช่มั้ย? งั้นนายก็ลองมาเป็นที่ระบายอารมณ์ให้ฉันหน่อยก็แล้วกัน!"

                "อึกก! อ๊าาา! อะ...เอาออกไปนะ! ฮื้ออ~" ยองแจร้องออกมาดังลั่น เมื่อแจบอมยัดส่วนที่เป็นชายของตนเองเข้าไปในช่องทางของยองแจจนสุดภายในครั้งเดียว และแจบอมเองก็ไม่มีการเบิกใดๆ ให้ยองแจรู้สึกผ่อนคลายก่อนเลย 

                "อ่าาาส์ ซี๊ดดด...แน่นใช้ได้เลยนะ อื้มม" แจบอมแทบอยากจะปลดปล่อยออกมาเสียเดียวนั้น ช่องทางของคนตัวเล็กคับแคบและแน่นเกินไป

                คงจะไม่ได้มีอะไรกับไอ้หมอนั่นจริงๆ สินะ

                "อ๊ะ! ยะ...อย่านะ!" คนเล็กพยายามดิ้นหนีสัมผัสของแจบอมทุกครั้งที่ร่างสูงพยายามจะจูบปากตนเอง แต่ยิ่งหนีร่างสูงก็ยิ่งชอบ

                ลิ้นร้อนไล่เลียตั้งแต่ริมฝีปากบางของยองแจไปจนถึงซอกคอขาว ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะขบเม้มแรงๆ จนเกิดรอยแดงอยู่จุดทั่วทั้งซอกคอขาว ราวกับว่าเขาต้องการให้ใครก็ตามที่พบเห็นได้รับรู้ว่า ยองแจมีผัวแล้ว นั่นก็คือเขาเอง

                "อึกก...อื้ออ...ผม...เจ็บนะ! ปล่อยสิ! อ๊ะ!" ยิ่งยองแจต่อต้านเขามากเท่าไหร่ เขายิ่งชอบใจเป็นอย่างมาก ยิ่งยองแจไม่ชอบอะไร เขาก็จะยิ่งทำ ยิ่งสั่งห้าม เขาก็จะยิ่งทำ

                ร่างสูงใช้ฟันซี่คมกัดลงไปที่ยอดอกของยองแจอย่างแรง ไม่มีการอ่อนโยนใดๆ ทั้งสิ้น การกระทำที่ทั้งแสนป่าเถื่อนและดุดันถูกแสดงออกมาให้ยองแจได้รับรู้ทั้งหมด

                "ฮึกก..." ยองแจสะอื้นไห้ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แต่แจบอมเองก็ไม่ได้มีท่าทีว่าหยุดการกระทำอันรุนแรงนั่นลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

                "อื้อออ...อึกกก" แจบอมอาศัยที่ยองแจเผลอกดจูบลงไปทันที ร่างกายของเขาก็ยิ่งกระแทกใส่คนตัวเล็กรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ทั้งหมดที่เขามี 

                ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าริมฝีปากบางเ้วยความเร็วและไม่ทันได้ตั้งตัว แจบอมปล่อยแขนทั้งสองข้างของยองแจให้เป็นอิสระ ก่อนเปลี่ยนเป้่หมายไปยกขาทั้งสองข้างของยองแจให้ขึ้นสูง ส่วนยองแจเองก็พยายามที่จะดันอีกฝ่ายออก แต่กลับไม่เป็นผล ร่างสูงไม่ขยับเลยสักนิด

                "อ๊ะๆ อ๊าา...ฮื้อออ" ยองแจร้องออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อแจบอมกระแทกเข้าไปโดนจุดเสียวด้านใน ทำให้ยองแจต้องออกมาเสียงกระเส่าไปหมด

                "อื้มมม...อ่าาส์~ ซี๊ดดด~" แจบอมพอยิ่งรู้ว่าตรงไหนคือจุดเสียวของยองแจเขาก็ยิ่งกระแทกเข้าไปถี่ๆ รัวๆ เรียกความเสียวไปทั้งจากเขาและคนตัวเล็กได้เป็นอย่างดี

                จากที่ตอนแรกยองแจพยายามจะดันเขาออกไปให้พ้น แต่ตอนนี้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่เคยมีกลับมลายหายไปจนหมด มือเล็กจิกเข้าที่ไหล่กว้างของแจบอมด้วยความเสียวกระสัน

                "อ๊าาา~ อึกก! ฮ้าาา~" ยองแจครางออกมาครั้งสุดท้ายก่อนที่ตัวเองจะปลดปล่อยทุกอย่างออกมาจนเลอะหน้าท้องขาวเนียนของตนเอง และไม่นานแจบอมก็ถึงฝั่งฝันตามมาติดๆ เช่นเดียวกับยองแจ

                "อ่าาส์~ ยองแจ~ อื้มมม~ อ้าาา~" แจบอมกระตุกตัวเกรงไปหมด เมื่อร่างสูงเองก็ตามอีกฝ่ายไปถึงฝั่งฝันเช่นเดียวกัน แจบอมปลดปล่อยเข้าไปด้านในช่องทางของยองแจจนล้นทะลักออกมาด้านนอก ก่อนที่ร่างสูงจะล้มตัวลงทับยองแจอย่างเหนื่อยหอบ

               

............................................

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1690869&chapter=10